اختیار فروش (Put Option) چیست؟ راهنمای کامل قرارداد اختیار فروش (درس سیزدهم)

قرارداد اختیار فروش

وقتی افراد برای اولین بار وارد بازار آپشن می‌شوند، معمولاً یاد می‌گیرند که اگر انتظار رشد قیمت دارند باید به سراغ اختیار خرید (Call Option) بروند. اما سوال مهم اینجاست، اگر انتظار کاهش قیمت را داشته باشیم چه؟ آیا تنها راه کسب سود، فروش مستقیم دارایی است؟ پاسخ این سؤال ما را وارد یکی از مهم‌ترین قراردادهای بازار آپشن می‌کند که قرارداد اختیار فروش یا Put Option است.

اختیار فروش ابزاری است که به معامله‌گر اجازه می‌دهد بدون اینکه لزوماً دارایی را بفروشد، از کاهش قیمت آن سود بگیرد یا از سرمایه خود در برابر افت قیمت محافظت کند.

در این درس هدف این است که یک تصویر ذهنی روشن بسازیم و بفهمیم:

  • اختیار فروش دقیقاً چیست؟
  • چگونه کار می‌کند؟
  • چرا برای سود گرفتن از کاهش قیمت باید «خرید» انجام دهیم؟
  • تفاوت اختیار فروش با فروش مستقیم چیست؟
  • خریدار و فروشنده Put چه نقش‌هایی دارند؟

اگر این بخش را خوب درک کنید، ورود به مباحث سود و زیان، نقطه سربه‌سر و استراتژی‌های آپشن بسیار ساده‌تر خواهد شد.

هر قرارداد آپشن از چه بخش‌هایی تشکیل شده است؟

پیش از اینکه درباره اختیار فروش صحبت کنیم، یک بار دیگر باید ساختار پایه هر قرارداد آپشن را به یاد داشته باشیم.

هر قرارداد اختیار معامله ۵ جزء اصلی دارد:

  1. دارایی پایه (Underlying Asset)
  2. نوع قرارداد (Option Type)
  3. تاریخ سررسید (Expiry Date)
  4. قیمت اعمال (Strike Price)
  5. پرمیوم (Premium)

لازم شد پارامتر‌های قرارداد آپشن رو دوباره مرور کنیم اگر این درس رو مطالعه نکردید، لفا قبل از ادامه این درس حتما به درس پارامترهای قرارداد آپشن بروید و مطالعه کنید.

اختیار فروش (Put Option) چیست؟

اختیار فروش یا Put Option قراردادی است که به خریدار این حق را می‌دهد تا دارایی پایه را با قیمت مشخص، تا زمان مشخص، بفروشد.

روی عبارت حق فروش تمرکز کنید. خریدار اختیار فروش مجبور به فروش نیست. او فقط این امکان را خریداری می‌کند.اگر شرایط بازار مناسب نبود، می‌تواند از قرارداد استفاده نکند. این مفهوم پایه‌ای تمام کاربردهای اختیار فروش است.

چرا اختیار فروش برای بازار نزولی ساخته شده است؟

در بازارهای مالی معمولاً وقتی افراد انتظار کاهش قیمت دارند، ذهن آن‌ها به سمت فروش می‌رود. اما در بازار آپشن ماجرا کمی متفاوت است. در اختیار فروش برای سود گرفتن از کاهش قیمت، قرارداد را می‌خریم.

این جمله برای افراد تازه‌کار معمولاً کمی غیرمنتظره است. چون خرید معمولاً با رشد قیمت و فروش با افت قیمت همراه است. اما در آپشن، چیزی که می‌خریم خود دارایی نیست. ما حق انجام معامله در آینده را می‌خریم.

قرارداد اختیار فروش
مثالی از قرارداد اختیار فروش برای خریدار

یک مثال ساده برای درک اختیار فروش

فرض کنید:

  • قیمت فعلی بیت‌کوین: 60,000 دلار
  • شما انتظار دارید بازار افت کند.

به‌جای فروش مستقیم بیت‌کوین، یک اختیار فروش خریداری می‌کنید:

  • قیمت اعمال: 58,000 دلار
  • سررسید: ۳۰ روز

اگر قیمت تا سررسید به 50,000 دلار برسد، شما هنوز حق دارید روی قیمت 58,000 دلار معامله کنید.

هرچه فاصله بین قیمت بازار و قیمت اعمال بیشتر شود، ارزش اختیار فروش بیشتر می‌شود. این همان دلیل اصلی سودآوری Put در بازار نزولی است.

چه کسی از اختیار فروش سود می‌برد؟

در قرارداد Put دو طرف وجود دارد

۱. خریدار اختیار فروش (Long Put)، کسی که دارای حق فروش است. از کاهش قیمت سود می‌برد. ریسک او محدود به هزینه قرارداد است.

۲. فروشنده اختیار فروش (Short Put)، کسی که متعهد به خرید دارایی است. از ثابت ماندن یا رشد قیمت سود می‌برد.  در صورت کاهش قیمت ممکن است زیان کند.

خریدار Put دقیقاً چه چیزی می‌خرد؟

یکی از اشتباه‌های رایج این است که تصور شود خریدار Put در حال خرید دارایی است. اما واقعیت این است که خریدار فقط حق فروش را خریداری می‌کند. او مالک اختیار است. و هیچ تعهدی به معامله ندارد، این تفاوت بسیار مهم قرارداد اختیار فروش است.

فروشنده اختیار فروش چه تعهدی دارد؟

طرف مقابل قرارداد یعنی فروشنده Put نقش متفاوتی دارد. او در ازای دریافت پرمیوم متعهد می‌شود که اگر خریدار خواست از حق خود استفاده کند، دارایی را با قیمت تعیین‌شده خریداری کند. بنابراین فروشنده، درآمد اولیه دریافت می‌کند و اما در مقابل مسئولیت قبول می‌کند.

تفاوت اختیار فروش با فروش مستقیم دارایی

بسیاری از افراد هنگام یادگیری آپشن می‌پرسند، اگر فکر می‌کنم قیمت پایین می‌آید، چرا مستقیم نفروشم؟ این دو معامله شبیه هم هستند اما یکسان نیستند.

ویژگیاختیار فروشفروش مستقیم
مالکیت دارایینیاز نداردمعمولاً نیاز دارد
ریسکمحدودمی‌تواند بزرگ‌تر باشد
زمانمحدود به سررسیدمحدودیت ندارد
هزینه اولیهپرمیوممعمولاً بیشتر

اختیار فروش بیشتر شبیه خرید بیمه است.

یک اشتباه رایج، آیا Put مخالف Call است؟

 به صورت مستقیم باید بگیم خیر، قرارداد اختیار فروش و اختیار خرید مخالف هم نیستند.

یکی از رایج‌ترین سوءبرداشت‌ها این است که افراد فکر میکنند، خرید اختیار خرید مخالف خرید اختیار فروش است؛ اما این چنین نیست و از نظر ساختار قراردادی درست نیست.

در واقع خرید اختیار خرید با فروش اختیار خرید مخالف هم هستند و در طرف دیگر، خرید اختیار فروش با فروش اختیار فروش مخالف هم هستند. ممکن است دو موقعیت هر دو نزولی باشند اما ساختار سود و زیان آن‌ها متفاوت باشد.

تفاوت قراردادها در آپشن
بررسی چهار موقعیت در معاملات آپشن

چرا خرید اختیار فروش همیشه به معنی سود نیست؟

بعضی افراد فکر می‌کنند، اگر قیمت کمی کاهش پیدا کند، حتماً سود می‌کنم. اما این موضوع همیشه درست نیست. چون برای خرید اختیار فروش هزینه پرداخت می‌شود.

 برای سودآور شدن معامله، افت قیمت باید آن‌قدر باشد که هزینه قرارداد را جبران کند. به همین دلیل در آپشن تنها جهت بازار مهم نیست. مقدار حرکت و زمان حرکت هم اهمیت دارد.

کاربردهای واقعی اختیار فروش

اختیار فروش فقط ابزار سفته‌بازی نیست.در عمل استفاده‌های مهمی دارد.

۱. پوشش ریسک (Hedging)

فرض کنید شرکتی موجودی کالا دارد. می‌ترسد قیمت کاهش پیدا کند. به‌جای فروش دارایی، اختیار فروش می‌خرد.

۲. معامله نزولی با سرمایه کمتر

به‌جای فروش مستقیم دارایی، معامله‌گر می‌تواند از کاهش قیمت سود بگیرد.

۳. محافظت از پرتفوی

سرمایه‌گذار می‌تواند روی دارایی‌های فعلی خود Put بخرد. این ساختار شبیه بیمه عمل می‌کند.

رابطه قیمت دارایی با ارزش اختیار فروش

در فروش اختیار فروش افزایش قیمت مطلوب است. اما در خرید اختیار فروش کاهش قیمت مطلوب است.

یعنی اگر در قرارداد خرید اختیار فروش قیمت بره پایین ارزش اختیار فروش بیشتر می‌شود و اگر قیمت بره بالا ارزش قرارداد فروش اختیار فروش بیشتر می‌شود.

اختیار فروش ارز دیجیتال چه تفاوتی دارد؟

بعد از درک مدل سنتی، وارد بازار کریپتو می‌شویم. در بازار آپشن ارز دیجیتال تفاوت‌هایی وجود دارد:

  • وثیقه می‌تواند خود دارایی باشد
  • قراردادها ممکن است معکوس باشند
  • سود و زیان شکل متفاوتی پیدا می‌کند
  • نقطه سربه‌سر متفاوت محاسبه می‌شود

اما منطق اصلی تغییر نمی‌کند. همچنان خریدار حق فروش دارد.

جمع‌بندی اختیار فروش 

اگر بخواهیم تمام این درس را در یک جمله خلاصه کنیم:

اختیار فروش قراردادی است که به خریدار اجازه می‌دهد از کاهش قیمت دارایی سود بگیرد، بدون اینکه مجبور باشد خود دارایی را بفروشد.

آنچه یاد گرفتیم:

۱. Put یکی از دو نوع اصلی قرارداد آپشن است.

۲. خریدار Put حق فروش دارد.

۳. فروشنده Put تعهد خرید دارد.

۴. برای سود گرفتن از کاهش قیمت معمولاً اختیار فروش را می‌خریم.

۵. اختیار فروش با فروش مستقیم دارایی یکی نیست.

۶. ساختار سود و زیان آن با اختیار خرید تفاوت دارد.

اگر تا اینجا مفهوم حق فروش را به‌خوبی درک کرده‌اید، پایه لازم برای ورود به مثال‌های عملی، محاسبه سود و زیان و استراتژی‌های اختیار فروش را ساخته‌اید. در درس‌های بعدی این مفهوم را روی سناریوهای واقعی بازار بررسی می‌کنیم.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *