وقتی اولین‌بار وارد بازار شدم، مثل خیلی‌های دیگر فکر می‌کردم اگر تحلیل بلد باشم، همه‌چیز حل می‌شود. نمودارها را یاد گرفتم، استراتژی‌ها را امتحان کردم، اخبار را دنبال کردم.

اما خیلی زود متوجه شدم واقعیت چیز دیگری است. بازار فقط عدد و نمودار نیست؛ بازار، ترکیبی از تصمیم‌های انسانی مثل ترس، طمع، عجله و امید است.

در طول این سال‌ها، بارها دیدم افرادی که از نظر فنی قوی بودند، فقط به‌خاطر یک تصمیم هیجانی، بخش بزرگی از سرمایه‌شان را از دست دادند. و در مقابل، کسانی که شاید دانش کمتری داشتند، اما خودشان را بهتر می‌شناختند، مسیر پایدارتری داشتند. این تضاد برایم سؤال شد. چرا دو نفر با شرایط مشابه، نتایج کاملاً متفاوتی می‌گیرند؟ پاسخ کم‌کم روشن شد، مسئله فقط دانستن نیست، مسئله چگونه تصمیم گرفتن است.

در ۵ سالی که به عنوان مدیر کارگزاری و صرافی فعالیت کردم،

با واقعیت بازار از نزدیک‌تر از همیشه روبه‌رو شدم. دیگر فقط تصمیم‌های خودم نبود که اهمیت داشت، بلکه رفتار هزاران کاربر را می‌دیدم. از لحظه‌ای که وارد بازار می‌شدند، تا زمانی که یا رشد می‌کردند یا با ضرر خارج می‌شدند. یک الگو مدام تکرار می‌شد:

بیشتر افراد نه به‌خاطر ندانستن،

بلکه به‌خاطر تقلید از دیگران ضرر می‌کردند. دنبال سیگنال، دنبال راه میان‌بر، دنبال کسی که به‌جایشان تصمیم بگیرد. این تجربه برای من یک درس جدی داشت، بازار به کسانی پاداش می‌دهد که مسئولیت تصمیم‌هایشان را می‌پذیرند، نه کسانی که فقط دنبال دنباله‌روی هستند. و این همان چیزی بود که مسیر کاری من را تغییر داد.